یکی از خاطرات شیرین من که در سال 1365 اتفاق افتاد این بود که توفیق یار این حقیر شد که به دست مبارک حضرت امام خمینی (ره) ملبس به لباس مقدس روحانیت شده و عمامه را آن حضرت بر سر اینجانب گذاشتند .
حدود ساعت 10 صبح بود که به همراه مرحوم پدر حجت الاسلام حاج شیخ محمد رئیسی و مرحوم حجت الاسلام حاج آقای مفید به جماران محل سکونت حضرت امام (ره) رسیدیم و با هماهنگی که قبلا شده بود وارد محوطه جماران گردیدیم و اینحقیر داخل ساختمان محل سکونت حضرت امام شدم اما متاسفانه به مرحوم پدر و دیگران اجازه ورود ندادند .
حیاط پشتی ساختمان منزل سکونت حضرت امام (ره) یک بالکن کوچک داشت و حضرت امام خمینی (ره) کنار نرده های بالکن در حالی که با لباس عادی ؛ پیراهن و یک عرقچین سفید رنگ که بر سر داشت روی صندلی نشسته و ملافه ای روی زانو های ایشان افتاده بود .
چند زوجین جوان هم بودند که منتظر بودند حضرت امام خطبه عقد آنها را بخواند و ابتدا ء حضرت امام أره) به اتفاق یک نقر دیگری که روحانی بود صیغه عقد آنها را خواندند و سپس دامادها دست امام را بوسیدند و عروس خانم ها هم دست امام را از روی ملافه ای که روی دست امام افتاده بود می بوسیدند .
نوبت به من رسید عمامه من را به امام دادند و من جلو رفتم و حضرت امام خمینی (ره) عمامه را سر من گذاشتند و فرمودند مبارک باشه و من هم مفتخر به بوسیدن دست امام خمینی (ره) شدم.
ضمن اینکه در هنگام خروج مبلغ یک هزار تومان مرحمتی حضرت امام به اینجانب و احتمالا به زوجین اهدا گردید . .
